UWAGA! Ten serwis używa cookies i podobnych technologii.

Brak zmiany ustawienia przeglądarki oznacza zgodę na to. Czytaj więcej…

Zrozumiałem

Aktualności

  1. Aktualności

Systemy grzewcze

  1. Ogrzewanie

Docieplenia

  1. Docieplenia

Okna i drzwi

  1. Okna i drzwi

Systemy wentylacyjne

  1. Wentylacja

Prawo

  1. Prawo

Monitoring

  1. Monitoring

Nowe budynki

  1. Nowe budynki

Grzejniki konwekcyjne wodnych systemów c.o.

Rynek grzejników zdominowały stalowe grzejniki płytowe i grzejniki konwektorowe. Udział grzejników żeliwnych spadł tym samym w ciągu ostatnich 15 lat z ponad 80% do ok. 20% całości rynku.

Grzejniki żeliwne stanowią jeszcze ok. 50% użytkowanych w Polsce. Decyduje o tym m.in. duży stopień wykorzystania kotłów na paliwa stałe w budynkach indywidualnych oraz niezmodernizowane instalacje c.o. w budynkach wielorodzinnych.

W zależności od sposobu przekazywania ciepła przez grzejniki, możemy je podzielić na konwekcyjne i promieniujące. W grzejnikach konwekcyjnych ciepło jest przekazywane przez grzejnik bezpośrednio do powietrza w pomieszczeniu. W tej grupie możemy wyróżnić grzejniki płytowe i płytowo–konwektorowe ze stali, członowe żeliwne, aluminiowe i stalowe, rurowe z rur gładkich i ożebrowanych oraz konwektory. Grzejniki promieniujące przekazują ciepło w postaci fali elektromagnetycznej i ogrzewają przegrody budowlane oraz sprzęty w pomieszczeniu. Zalicza się do nich grzejniki płaszczyznowe sufitowe, ścienne i podłogowe, taśmy promieniujące oraz promienniki podczerwieni gazowe i elektryczne. Większość grzejników przekazuje ciepło w obu formach, jednak jeden ze sposobów dominuje. Grzejniki podłogowe i ścienne przekazują większość ciepła do otoczenia przez promieniowanie. Grzejniki płytowe i członowe oddają ciepło poprzez konwekcję i promieniowanie nieomal po połowie (stosunek ten może zmieniać się w zależności od modelu). Konwektory większość ciepła oddają poprzez konwekcję.

 

Grzejniki członowe

Zbudowane są z jednakowych elementów tzw. członów lub ogniw. Na rynku oferowane są grzejniki członowe żeliwne i aluminiowe oraz stalowe.

Grzejniki członowe żeliwne są trwałe, odporne na korozję i uszkodzenia mechaniczne oraz na wysokie i zmienne ciśnienia wody zasilającej (przy węzłach hydroelewatorowych i zmieszania pompowego). Ich okres eksploatacji sięga 50 lat. Mają one dużą pojemność wodną i małą przewodność cieplną, co decyduje o ich dużej bezwładności cieplnej. Tym samym nie współpracują efektywnie z zaworami termostatycznymi. Mają małe opory hydrauliczne i dobrze współpracują z instalacjami, w których źródłem ciepła jest kocioł na paliwa stałe. Sprawdzają się również w instalacjach, które mają bezpośrednie połączenie z siecią cieplną. Zalecane są do obiegów grawitacyjnych. Mała wrażliwość grzejników żeliwnych na jakość wody pozwala na stosowanie ich zarówno w układach otwartych, jak i zamkniętych. Urządzenia te można montować w instalacjach, w których źródłem ciepła jest wymiennikowy węzeł cieplny, kotłownia własna lub lokalna.

 

Ciśnienie w układzie nie powinno przekraczać 0,6 MPa, zaś temperatura 95°C. Grzejniki te można łączyć ze wszystkimi rodzajami rur przeznaczonymi do instalacji centralnego ogrzewania: stalowymi, miedzianymi i z tworzyw sztucznych. Grzejniki te wymagają płukania przed ich zamontowaniem, gdyż zanieczyszczenia mogą spowodować uszkodzenie automatyki lub pomp. Nie zaleca się łączenia ich w jednej instalacji z grzejnikami stalowymi, aluminiowymi czy miedzianymi. Obecnie grzejniki żeliwne przeżywają renesans. Docenianie są znowu ich zalety, ponadto jakość grzejników żeliwnych jest coraz lepsza, powierzchnie są estetyczne i gładkie. Oferowane są w szerokiej palecie kolorów i różnych kształtach oraz wymiarach i mocach. Różnorodność form i zróżnicowane głębokości pozwalają na ich stosowanie w pomieszczeniach o różnym przeznaczeniu. Korzystna jest nadal cena grzejnika, szczególnie w odniesieniu do jednostki mocy cieplnej i modułowość ułatwiająca dobór.

Grzejniki członowe aluminiowe wykonywane są z profili aluminiowych wytłaczanych lub występują jako odlewy ciśnieniowe albo układy mieszane, tzn. częściowo odlewane i częściowo wykonane z profili aluminiowych. Często w celu zintensyfikowania procesu oddawania ciepła przez konwekcję mają wyprofilowane wloty i wyloty powietrza. Mogą być lakierowane (różne kolory) lub anodowane (powierzchnia grzejników pokrywana jest elektrolitycznie powłoką ochronną w kolorze aluminium lub złota). Charakteryzuje je dobra przewodność cieplna. Zaleca się je do systemów zamkniętych, niskotemperaturowych, zabezpieczonych przeponowym naczyniem wzbiorczym. Mogą także pracować w instalacjach wodnych c.o. systemu otwartego zasilanych ze źródeł ciepła o mocy do ok. 30 kW. Źródłem ciepła może być także kotłownia lokalna bądź węzeł wymiennikowy do mocy cieplnej 0,5 MW.

 

Temperatura czynnika grzejnego nie może przekraczać 90-95°C, a ciśnienie powinno być stabilne i nie przekraczać 0,6 MPa. Nie dopuszcza się stosowania grzejników aluminiowych w instalacjach c.o. połączonych bezpośrednio przez hydroelewator lub węzeł zmieszania pompowego z wysokotemperaturową siecią cieplną.

 

Brak zanieczyszczeń wewnętrznych, mała pojemność wodna oraz bardzo dobra przewodność cieplna powodują, że grzejniki te dobrze współpracują z instalacjami wyposażonymi w automatykę i zawory termostatyczne. Grzejniki aluminiowe mogą być stosowane w instalacjach z rurami stalowymi lub z tworzywa sztucznego. Montaż musi być dokonany z dużą starannością, gdyż nieumiejętne oraz kilkakrotne rozłączanie i łączenie członów grzejnika może prowadzić do uszkodzenia i wystąpienia nieszczelności. Należy unikać, zgodnie z PN-93/C-04607, stosowania w jednej instalacji c.o. grzejników aluminiowych i grzejników lub wymienników oraz elementów kotła, a także rur wykonanych z miedzi.

W praktyce stosowane są jednak instalacje łączące elementy wykonane z miedzi i aluminium. Wówczas konieczne jest stosowanie inhibitorów korozji oraz przekładek dielektrycznych w miejscu łączenia miedzi z innym materiałem. Instalacje takie powinny być typu zamkniętego (wiecej w art. Z. Fedorczyka, s.).

 

Grzejniki członowe stalowe zbudowane są podobnie jak żeliwne. Różnią się jednak liczbą kanałów pionowych. Wykonywane są jako grzejniki wielosłupowe o mniejszej szerokości ogniwa. Robocze ciśnienie w grzejnikach stalowych członowych powinno być mniejsze niż w żeliwnych, tj. 0,4 MPa.

 

Źródło: Rynek Instalacyjny nr 10/2003

Archiwum wydań

http://www.globenergia.pl/files/file/DOWNLOAD/termomodernizacja2013.pdf                     

dimplex-wieksza wydajnosc_male.jpgjpg_Hennlich_100.jpgrehau.pngstiebel-eltron.pngviessmann.png